Evaluatie dingen

Wat een manisch depressief weekend zeg. Het had hele hoge pieken, maar helaas ook diepe dalen. Ik merk dat ik er dit weekend niet zo goed tegen kon. Misschien wel omdat het zo heerlijk was….. het geschreeuw van een driftbui of de gewone drukte van mijn gezin ‘verpest’ voor mijn gevoel dan de rest van de dag ook. Ik weet wat ik eigenlijk zou kunnen doen: het verwoorden van het gedrag wat ik zie zonder er een oordeel aan te hangen en meegaan in het gevoel, maar GRRRR dat kan ik niet zo goed met weinig slaap of als ik ergens in een drukke bedoeling ben.

Laat ik de hele hoge pieken maar onthouden! Dat is het voordeel van foto’s, je ziet erop wel hoe leuk iets is. Het geluid wat ervoor, tijdens of erna bij het moment is kan je niet horen. Lang leve foto’s!!

Zaterdag zijn we met z’n vieren op pad geweest. Via vakantie veiling had ik 4 kaartjes voor een speciale sinterklaas thema dag in Duinrell gekocht. De mini’s zijn lekker bij opa en oma gaan spelen, zodat wij met de oudste twee op pad konden. Het was droog, dat was al een cadeautje op zich. Het was wel koud, behoorlijk koud, maar met een leuke muts en handschoenen was het goed te doen. Een beter excuus voor warme chocolade melk en een gedeeld patatje is er niet. Het was echt heel leuk om zo met z’n vieren op pad te zijn. Thijs en Stijn vinden het heel spannend rondom de Sint en pieten. Kijken vanaf een afstandje is leuk, maar praten en handjes geven is niet echt een optie. 😉 Natuurlijk achteraf de grootste verhalen over de Sint en Pieten. Ze hadden het leuk aangepakt bij Duinrell. De mensen bij de attracties waren zwarte piet. Americo en de Sint waren te vinden rondom het Sinterklaas huis. En we hadden als afsluiting een show van Sita met zwarte pieten en Sinterklaas. Als volwassene kan ik heerlijk meegenieten met de vreugde van de jongens. We hebben op de terugweg nog een heel ‘verantwoorde en gezonde ‘ maaltijd gehaald bij de grote gele M. 😉 Kortom topper!

20141129_145449  20141129_161430

Natuurlijk waren de mannen in slaap gevallen op de terugweg. Helaas werden ze heel ongezellig wakker, terwijl we ze in bed legden. De dag eindigde bijna met een hoop gegil en ongezelligheid, een verhaaltje sloot de dag toch nog vrolijk af.

Als mama is het soms heerlijk om er lekker even uit te zijn. Even lekker te borrelen met vriendinnen. Het is alleen zo jammer dat je jezelf dan moet verantwoorden tegen bijna iedereen als je om twaalf uur naar huis gaat. Ik snap dat ouders met 1 of 2 kindjes heel stil de kinderen de volgende dag uit bed kunnen halen….., dat is iets wat echt niet lukt bij ons. Uitslapen is er daardoor niet bij. Een heel diepe slapende vader en als moeder gewekt worden 2 x s nachts met een huilend kind en s morgens met kind in driftbui is niet relaxed. Het verpest dan eigenlijk mijn leuke uitje met de meiden. Gelukkig heb ik s morgens nog een extra uurtje geslapen, dat was wel verdiend na de rusteloze nacht.

20141130_145637

(vol bewondering kijken naar de  prins en zijn gezelschap. Het is wel spannend en mijn mannen staan dicht bij elkaar!)

S middags was het liedjesfestival bij de carnaval. Het was voor een deel een groot succes. Mijn mannen moeten duidelijk wennen aan een mensen massa, maar vinden het super om met oordoppen op te kijken naar de Koetillers. Het liedje waarvoor we kwamen heb ik voor het laatste deel gemist, want er had er eentje hoge nood wat niet kon wachten. Ze gaan langzaam aan zelfstandig rondlopen. Super voor hun, nog een klein beetje ongemakkelijk voor mij. Ik probeer het in de gaten houden, maar werd helaas toch omgeroepen. Stijn was in paniek omdat hij me niet meer kon vinden. Wat erg voelde dat zeg…. Hij was vrij snel getroost, mijn slechte gevoel duurde wat langer. De afsluiting was vrij abrupt. Teveel suiker en drukke massa zorgde ervoor dat ik een driftbui nog net in de kiem kon smoren.

Het gevolg was wel dat ik op mijn laatste eindje was. Ik heb niet iedereen gesproken die ik wilde spreken, ik heb niet de optredens goed kunnen zien, muntjes verloren uit mijn zak en ik ging met twee hyperactieve mannen naar huis. Dit had als gevolg dat ik bij thuiskomst wat kortaf was en het niet kon waarderen toen er de verwachting was dat ik ook nog ging koken.

Ik denk dat ik (soms) te hoge verwachtingen heb. En ik trek driftbuien niet zo goed. Ik voel me aangesproken op mijn moeder kwaliteiten. Als een vriendin dit met mij zou bespreken, dan zou ik zeggen dat driftbuien erbij horen. Dat dit niets te maken heeft met je eigen moeder kwaliteiten, maar op het moment zelf kan ik dat niet bedenken.

Het is wel goed om het even lekker uit te schrijven. Het was over het algemeen een top weekend met hier en daar wat peuter emoties en mama emoties. Dat hoort er gewoon bij en ik moet er denk ik maar niet een groter gewicht aan hangen. Dat manisch depressieve is dan wat overdreven, maar tja, zo voelde het voor het schrijven toch wel. En het belangrijkste: ik moet maar de foto’s terug kijken, want die zijn super!!

Reuzenrad selfie

Reuzenrad selfie

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s