Evaluatiedingen

Er zijn dingen in het leven die het leven makkelijker maken en er zijn natuurlijk ook dingen in het leven om het leven lastiger te maken. Hier in dit huishouden zoeken we vooral naar dingen die het leven makkelijker maken 😉

De afgelopen tijd hadden we 2 dagen per week een stagiaire. Een opleiding voor zorg en helpende vraagt eigenlijk om een stageplaats in een bejaardencentrum of andere soortgelijke instelling die zorg verleend. Omdat deze plaatsen schaars zijn wordt er ook uitgeweken naar leergezinnen en basisscholen. Op zich een win-win situatie. Leerling wil leren schoonmaken, meedraaien in een gezin waar veel zorg verleend kan worden, activiteiten uitvoeren met de kinderen en wil natuurlijk ook ondersteuning en feedback krijgen op de opdrachten van school. Voor ons geeft het een extra helpende hand in het huishouden en verzorging van de kinderen. En wat privé aandacht of extra tijd om een boekje te lezen of knutsel te maken.

Nou liep het deze keer wat minder soepel. Dat kan natuurlijk ook gebeuren. En de gezondheid van mijn stagiaire liet het haar niet echt toe om veel huishoudelijke taken te doen. Eigenlijk was het tillen van Anne en Lars te zwaar. Zitten op de grond was teveel voor haar lichaam. Zware tassen met was tillen was eigenlijk niet fijn….. Tja, dan heb je wel een redelijk creatieve geest en geduld nodig om iemand goed te begeleiden. Na een uitgebreid gesprek met school heb ik er toen voor gekozen om de stagiaire wel de tijd en ruimte te geven om de stage af te maken. Iets waar ik later toch wel een beetje aan ging twijfelen, want mijn zorgende taak werd groter in plaats van kleiner…. Maar er werd wel veel gepuzzeld, voorgelezen en gekletst met de jongens.

Nu is afgelopen vrijdag een abrupt einde gekomen aan de extra hulp in huis. Hier heb ik me echt even heel erg rot onder gevoeld. Ik heb ontdekt dat ik het lastig vind om iemand die niet een goede vriend of familie is zo dichtbij je te hebben twee dagen van de week. Op je werkplaats iemand begeleiden is toch anders dan in je eigen huis. Je kan geen afstand nemen, want iemand zit letterlijk in je leefomgeving. De vier kinderen bemoeilijken het ook. Kort direct nabespreken kan, maar de grote evaluatie moet altijd even wachten tot slaaptijd van Anne en Lars. Door alle drukte om mij heen en de uitputting waar ik toch wel een beetje zit heb ik mijn woorden van begeleiding niet altijd even goed gekozen……, hier heb ik me echt even flink rot onder gevoeld! Maar ondanks slecht gekozen bewoording vind ik het onacceptabel dat een stagiaire onbeleefd of brutaal is. Zeker tijdens begeleiding bij opdrachten. Tuurlijk komt het een keer voor, dat kan juist dan een mooi leerpunt zijn. ( voor beide kanten ;-)) Maar dan doorgaan in een flinke discussie is iets wat echt niet kan met kleine kinderen erbij. Niet op de manier waarop het ging. Geval van verlies in vertrouwen en ongemakkelijk gevoel in mijn eigen huis heeft me doen besluiten om de stage op te schorten. Wat balen zeg!!!

Na een nachtje slapen voelt het toch ook wel heel goed. Het is rot dat ik deze stagiaire niet heb kunnen begeleiden tot het einde. Maar het rekening houden met haar beperking door haar ziekte gecombineerd met een wisselende werkhouding gaf een lastige situatie.

Leerpunt voor mij: ik kan niet alles helpen en goed begeleiden zoals ik het zou willen, het gezin gaat toch echt voor. Dan maar wat minder schoon en wat minder privé aandacht, maar wel een stabiele basis 🙂

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s