Evaluatiedingen

Ik weet niet of je kan zeggen dat het een bevolkingseigenschap is,….. maar volgens mij zijn wij Nederlanders best nieuwsgierig. Ik weet niet of het komt door de directheid van veel mensen hier, maar het wordt vaak ook gelijk uitgezocht of gevraagd.

Geloof mij, ik doe het ook. Ik ben ook in heel veel dingen een echte Nederlander. Ik klaag over het weer, ik heb een redelijke Hollandse bescheidenheid en helaas vraag ik soms ook dingen die ik beter voor mezelf had kunnen houden. Toch wil ik er nu even over klagen……

Met de komst van de eerste tweeling ging ik minder anoniem door het leven. Je wordt wat vaker aangehouden op straat of in de winkel, mensen willen even in je wagen kijken en/of een praatje maken. Met de komst van de tweede tweeling in een korte tijd werd die anoniemiteit nog kleiner. Bij het zien van de vierlingwagen of de bakfiets met de fietskar er achter verdraaiden sommige mensen in het voorbijgaan hun nek. Je voelt je openlijk aangekeken. Je hoort dat mensen op een positieve of negatieve manier hierover aan het praten zijn. Je hebt negen van de tien keer aanspraak in de supermarkt, het winkelcentrum of in een lift. Het geeft best wel eens leuke korte gesprekken of een positieve noot aan een soms wat turbulente ochtend of middag.

Maar toch moet me even iets van het hart!! Sommige opmerkingen zijn echt kwetsend!!! Waarom kunnen we niet langzaam als Nederlanders onze nieuwsgierigheid wat gaan temperen? Waarom moet je als onbekende persoonlijke vragen stellen?

Ik heb een heerlijke vakantie gehad. In deze vakantie heb ik lekker gegeten. Ook heb ik een klein souveniertje in mijn darmen meegenomen die nu gelukkig bijna weg is. De afgelopen 3 jaar heb ik amper wat aan sport gedaan. Natuurlijk heb ik ook wel gezien dat mijn buik best wat stevigere buikspieren kunnen gebruiken. Natuurlijk heb ik ook wel gezien dat ik met een wat holle rug sta. Natuurlijk weet ik ook wel dat je daarbij vraagtekens zou kunnen zetten over een mogelijke gezinsuitbreiding,…… Natuurlijk weet ik dat! Maar is het nou nodig als onbekende om mij op mijn werk, in de lift, bij het koelvak van de supermarkt enz. te vragen naar het feit of ik zwanger ben??? In eerste instantie stamelde ik van de week iets van eh nee…. en ging door met mijn boodschappen. De tweede keer denk je nog van nou ja…. ik zag dat het wat strakker kon, maar is het zo duidelijk? Maar als er gisteravond twee mensen op mijn werk gaan vragen en zelfs feliciteren dat er weer een of twee komen,…..dan is het misschien wel een teken aan de wand.

Laat ik het maar van een positieve kant bekijken, het is een klein zetje in een sportievere richting. Ik ben vandaag vol goede moed weer eens begonnen met Nederland in beweging, een beetje extra beweging kan denk ik geen kwaad. Ook moet ik misschien alle snoepjes even laten voor wat het is….. goede voornemens dus. Maar zou ik dan ook wat kunnen vragen van ons als Nederlandse volk??? Hou sommige nieuwsgierige vragen voor je. Het is niet zo leuk om geconfronteerd te worden met het feit dat je wat dikker of minder strak geworden bent. En de verkapte felicitatie snap ik ook niet helemaal in mijn gezin met vier jonge kinderen. Vrienden en bekenden staan dichterbij en daar krijg ik die vragen niet van, waarom zou ik ze dan wel van onbekenden moeten krijgen???

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s