Kerst diner: kerstdiner van Stijn en Thijs

Het is weer zover, het jaarlijkse kerstdiner van school.

Er heerst een opgewonden stemming in huis. Er mogen mooie kleren aan, glitter make up voor de liefhebber en straks staan er lekkere dingen in de klas.

Voor het zover is was het even hard werken voor mij. Onder de klanken van de speelgoed dokter heb ik twee traktaties in elkaar gezet. In een grote hoeveelheid zodat er genoeg is voor in de klas en de aula.

De eerste traktatie is een snoep tomaat, een sliert komkommer en een uitgestoken stukje kaas op een saté prikker.

 

De tweede traktatie is een soepstengel gedoopt in boter en gerold in hagelslag.

20161222_152001

Ik hoop dat er vanavond lekker gesmuld gaat worden!

Evaluatie dingen: Mooie tijdsbesteding, zelf brood smeren!

Met de oudste twee op school is er meer tijd voor de kleintjes. Nou ja kleintjes,…. ze zijn alweer 2 jaar en 3,5 maand. Peuters dus, met eigen wil, zin om van alles te ontdekken en de eerste ervaring met die eigen wil en de frustratie die erbij hoort als dingen niet gaan zoals je zelf zou willen of niet mogen. Het zou fijn zijn als het spreken wat beter gaat. Die enkele woordjes van Lars en de woorden van Anne zijn fijn. Maar is niet altijd genoeg om uit te leggen wat ze willen. Gevolg, vooral van Lars zijn kant een behoorlijke stemverheffing, zeg maar gegil, gewijs en geschreeuw. Voor hem effectief genoeg, want meestal is het uiteindelijk toch duidelijk wat er moet gebeuren. Maar voor de omgeving is het wat minder. Pfff, wat uitputtend is dat schreeuwen.

De dag vult zich met de maxi’s wegbrengen naar school, een boodschapje, even rommelen in huis, wat buiten spelen met de loopfiets of wandelen, even springen op de trampoline, ga zo maar door. Het plan van Marcel en mij is om ze wat korter te laten slapen, want het nachtelijke roepen en schreeuwen van Lars is niet echt onze favoriet. Maar ja….. rond half 12 a 12 uur is het meestal wel op met de pret. Etenstijd dus! Maar dat dan het liefste rekken tot 1 uur zodat ze gelijk erna een tukje kunnen doen. Een kort tukje 😉

Vandaag heb ik ze zelf de boterham laten smeren. Haha trots dat ze zijn! De mini’s zitten graag op de stoelen van de maxi’s als deze op school zijn. Waarschijnlijk voelen ze zich dan ook groot. Nu mocht er dan ook zelf brood gesmeerd worden. Lees gekliederd! Het ging ook de mond in, op de wangen, op de tafel haha. De coördinatie is nog niet optimaal, dat komt vanzelf.

Ik weet niet wat precies een verschil is in karakter of het feit dat er verschil tussen een jongen en meisje. Lars ging eerst zoveel mogelijk zelf proberen te smeren en riep erna helpen. (klinkt nog als bobben ofzo…. haha, maar ik begreep het) Anne ging ook eerst zoveel mogelijk zelf smeren en was erna gefrustreerd dat het niet lukte. Compleet met gooien van haar mes, nog vol met boter, gevolgd door haar bord…… Uiteindelijk mag ik haar wel helpen, maar liever niet. Gelijk een lipje, boze blik en omdraaien in de stoel: duidelijke non verbale communicatie! Maar uiteindelijk gelukkig ook tevreden met de zelf gesmeerde boterham en een tevreden meisje.

20151109_120700 Lars

20151109_121048 Anne

Alles is gelukkig schoon te maken met een nat doekje. Normaal hoort dat ook bij het eten, maar zat het bijna tot achter de oren! 🙂 Ach, het is een mooie tijdsbesteding, dat zelf brood smeren.

Mama, zullen we tomatensoep maken?

Het is deze week herfst vakantie. S morgens slapen de mannen wat langer, alhoewel Lars standaard tussen zes en zeven uur wakker is. In plaats dat hij zich lekker nog even omdraait wordt er eerst een half uur luid geroepen om een tuutaa of tauto ( zijn fonetische woord voor auto) of om zijn speen. Heel verwarrend, want dat woord van hem hiervoor klinkt ook als tuta……

Het aankleden, het ontbijten, het op pad gaan: voor alles kan net even wat meer tijd genomen. Het gezellig met elkaar op pad gaan kost me soms wat meer energie, want gezellig is een rekbaar begrip met vier kinderen. De eigen karakters zijn steeds meer in ontwikkeling en dat geeft mij wel eens zweet op de rug… en dan druk ik me nog zacht uit! Boodschappen doen is meestal wel heel gezellig, zeker als we s morgens gaan. Thijs kwam zelf met het idee in de winkel om heel veel tomaten te kopen. In eerste instantie remde ik hem nog af, we hadden tenslotte nog veel tomaten thuis. Maar de aap kwam uit de mouw, de vorige keer dat ik heel veel tomaten gekocht had hebben we zelf tomaten soep gemaakt. Dat wilde hij nu ook wel. Super leuk idee en in de vakantie is daar genoeg tijd voor.

Thijs en Stijn konden er bijna niet op wachten. In de rij voor de kassa, in de bakfiets, tijdens het uitladen van de boodschappen, tijdens het uitdoen van de jassen klonk het de hele tijd: wat een goed idee van mij, he mama. Zullen we straks zelf tomatensoep gaan maken mama? Dat zal vast lekker zijn, he mama? Zijn we al bijna thuis mama? Mama, ik wil je wel helpen hoor. Mama, ik ben al een grote jongen die zelf mag bakken toch? Tomatensoep bakken is een goed idee, he mama? Haha, dat als een spraakwaterval achter elkaar in tweevoud, pff dat geeft piepende oren.

Thuis gekomen mocht ik nog net de boodschappen opruimen. Mama, wij pakken alvast de krukjes oke? Mama, mogen we echt helpen? Zoveel enthousiasme vind ik eigen geweldig. Ik vind het heerlijk om te fröbelen in de keuken en breng dit graag over op mijn kinderen. Nu komen we langzaamaan wel in de fase dat meekijken, iets aangeven en een klein beetje roeren niet meer genoeg is. Ze willen zelf dingen in de weegschaal doen en zelf snijden. Pff, dat is best spannend, want met een kindermes kan je niet goed genoeg snijden. Ze mogen dus heel af en toe helpen en dan snijden met een scherp mes.

20151019_111201 20151019_112139

Het is leuk om te zien dat er verschil zit tussen de mannen. Thijs is ontzettend enthousiast. Hij kwam met het idee, praatte er continue over en maakte zijn broer ook enthousiast. Hij wil helpen met boodschappen tillen en opruimen om zo snel mogelijk te beginnen. Het snijden gaat best ruw en geeft mij wel wat mama stress. Pff hij zal toch niet zijn vingers eraf snijden. Stijn was nu wat rustiger en vond het snijden met het grote mes zelf ook spannend. Heel berekend kijkt hij even hoe zijn vingers staan voordat hij het mes naar beneden snijdt. Hij kijkt ook aandachtig toe als zijn broer het mes redelijk dicht langs zijn vingers snijdt of eigenlijk duwt en waarschuwt ook.

20151019_112531 20151019_112538

Gelukkig waren Anne en Lars lekker aan het spelen, lees rondom de keuken en de eetkamer tafel aan het rijden met de loopauto’s. Hierdoor konden wij de tomaten wegen, schoonmaken, snijden en koken. Nog even pureren en de soep was precies op tijd klaar voor de lunch. Tussendoor strooiden Anne en Lars nog even de keukenvloer vol met brokjes. Lars zorgt heel erg goed voor Puck, maar het vullen van de poezenbak met brokjes gaat niet altijd goed.

20151019_111834

Een zelfgemaakte tomatensoep is ondanks het pureren veel vezelrijker dan een tomatensoep uit een zak. Het brood in de soep dopen en opeten vonden ze alle vier zalig, maar de rest van de soep is niet opgegeten. Het smaakt op de lepel niet lekker mama 😉

Geweldig dat Thijs zelf met dit idee kwam. Eerst even rommelen in de keuken, erna lekker met elkaar opeten. Een perfecte bezigheid voor een druilerige herfstvakantie dag!

Evaluatiedingen: genieten van de kleine dingen!

Soms kunnen hele kleine dingen al een geweldig gevoel geven. Neem nou een toetje vol met kleurstoffen en andere E nummers. Je zou kunnen zeggen dat het niet het gezondste toetje is,…..maar soms hoeft dat ook even niet.

Het speciale toetje van vanavond was een Mona toetje met luchtige tompouce smaak. Zacht geel met glazuur roze, zeer zoet van geur. Weet je wat het geweldigste is aan het hele toetje? Het speciale bakje waar het in ziet. “Joepie mama, weer een toetje in een raambakje. ” Dat speciale ‘raambakje’ zet je dan onderste boven, je trekt het lipje los en daar zakt de pudding zo op een bord. “Mama, hij is pas klaar als de saus gezakt is.” Je kan het je voorstellen, alles wordt hierbij natuurlijk goed in de gaten gehouden. 😉

Erna zitten alle mini’s en eigenlijk ook wel maxi’s op scherp, want er volgt een eerlijke verdeling met het mes van mama voor het deel in een bakje geschept wordt. Hmm, eten! De bakjes worden zeer goed uitgeschraapt, haha ik hoef bijna niets meer te schrapen.

GENIETEN, met hoofdletters van zoiets kleins als een toetje. Er worden nieuwe woorden voor bedacht, gekeken of alles eerlijk verdeeld is en mega goed opgegeten en uitgeschraapt 🙂

Fijn weekend!